ارتباط خانوادگیپیشرفت کن

همدلی و نقش ژن‌ها انسان در آن

وقتی مشکلی پیش می‌آید دوست داریم دیگران با ما همدلی کنند؛ وقتی ناراحتی دیگران را می‌بینیم بخصوص اگر نزدیکان و دوستانمان باشند، دوست داریم با آن‌ها همدلی کنیم. همدلی با دیگران باعث می‌شود آنها را درک کنیم و درک دیگران باعث بهتر شدن احساس و حال آن‌ها می‌شود. در این‌جا به نقش ژن‌ها در همدلی اشاره می‌گنیم.

مطالعات نشان می‌دهد که ژن‌ها در همدلی نقش دارند

یک مطالعه جدید منتشر شده نشان می‌دهد که چگونه همدلی که ما داریم فقط نتیجه رشد و تجربه ما نیست، بلکه بخشی از نتیجه ژن‌های ما است.

همدلی دارای دو بخش است: توانایی تشخیص افکار و احساسات فرد دیگر و توانایی پاسخ دادن مناسب به احساسات و افکار دیگران. قسمت اول “همدلی شناختی” و بخش دوم “همدلی عاطفی” نامیده می‌شود. تحقیقات پیشین نشان داده است که برخی از ما نسبت به افراد دیگر همدل‌تر هستیم و به طور متوسط زنان نسبت به مردان همدل‌تر هستند.

در یک مطالعه جدید منتشر شده در مجله Translational Psychiatry، تیم کمبریج، با همکاری شرکت ژنتیک ۲۳andme و یک تیم از دانشمندان بین المللی، نتایج حاصل از بزرگترین مطالعه ژنتیک همدلی را با استفاده از اطلاعات بیش از ۴۶،۰۰۰ مشتری این شرکت را گزارش می‌دهد. مشتریان تمام پرسش نامه را به صورت آنلاین تکمیل کرده و نمونه بزاق را برای تجزیه و تحلیل ژنتیکی ارائه دادند.

مطالعه جدید دارای سه نتیجه مهم است

مرحله اول؛ متوجه شدیم که چگونگی (اندازه) همدلی ما تا حدی به علت ژنتیک است. در واقع، یک دهم از این تنوع به علت عوامل ژنتیکی است.

در مرحله دوم؛ مطالعه جدید نشان داد که زنان به طور متوسط بیشتر از مردان این ویژگی را دارند. با این حال، این تفاوت به دلیل DNA ما نیست، زیرا هیچ یک از ژن‌هایی که موجب آن در مردان و زنان می‌شوند، تفاوت ندارد.

این بدان معنی است که اختلاف جنسیتی در این ویژگی نتیجه سایر عوامل بیولوژیکی به غیر ژنتیک هست. به عنوان مثال تاثیرات هورمون قبل از تولد و یا عوامل غیر بیولوژیک مانند اجتماعی شدن، که هر دو آنها نیز در دو جنس مختلف است.

در نهایت؛ مطالعه جدید نشان داد که تنوع ژنتیکی مرتبط با همدلی پایین، همچنین با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم همراه هستند. محقق این پژوهش خاطر نشان می‌کند: “این یک گام مهم در جهت درک نقش کوچک اما مهمی است که ژنتیک در این صفت دارد. در نظر داشته باشید که تنها یک دهم تفاوت‌های فردی در همدردی در جمعیت به علت ژنتیک است. برای فهم عوامل غیر ژنتیکی که ۹۰٪ دیگر را توضیح می‌دهند نیز مهم است.”

پروفسور توماس بورگرون افزود: این مطالعه جدید نقش تعدادی از ژن‌ها را در این وژگی نشان می‌دهد، اما ژن‌های خاصی که درگیر آن هستند، هنوز مشخص نشده‌اند. گام بعدی ما جمع آوری نمونه‌های بزرگ برای تکثیر این یافته‌ها است و مسیرهای بیولوژیکی دقیق مربوط به تفاوت‌های فردی در همدلی ”

پروفسور سیمون بارون کوهن افزود: “پیدا کردن حتی یک بخش کوچک از این که علت تفاوت ما در این ویژگی به خاطر ژنتیک ماست، به ما کمک می‌کند تا کسانی مثل افراد مبتلا به اوتیسم که در شناخت افکار و احساسات دیگران مشکل دارند را درک کنیم. ما به عنوان یک جامعه باید از کسانی که دارای معلولیت هستند، با روش‌های جدید آموزش، کار کردن و یا تعدیل‌های منطقی برای ارتقاء انسجام حمایت کنیم. “

مطالب مرتبط
منبع
medicalxpress
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن