ارتباط خانوادگیخانه و خانواده

افسردگی در کودکان ؛ نشانه ها و راه‌ های مقابله با آن (قسمت اول)

کودکان هم همانند بزرگسالان می‌توانند به افسردگی دچار شوند. در بعضی موارد کودکانی با زندگی نرمال و بدور از هر گونه مشکل به افسردگی دچار می‌شوند. افسردگی بالینی در نتیجه‌ عدم تعادل شیمیایی در مغز پدید می‌آید. افسردگی در کودکان نشانه‌های مشخصی دارد که تشخیص درست آنها به بهبود وضعیت کودک کمک خواهد کرد. در چنین سن پائینی گرفتن کمک برای بهبود وضعیت روانی آنها بسیار حیاتی و مهم است. در این مقاله به بررسی عمیق نشانه‌های افسردگی در کودکان و روش‌هایی که والدین با بهره‌گیری از آنها می‌توانند به فرزند خود کمک کنند می‌پردازیم.

   علائم افسردگی در کودکان

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی(‌The DSM) یکی از قابل قبول‌ترین راهنما‌های آموزشی است که متخصصین برای تشخیص بیماری‌های روانی از آن استفاده می‌کنند. The DSM یک دوره‌ی افسردگی طولانی مدت که به صورت مداوم بیش از دو هفته به طول به انجامد را به عنوان رفتار افسرده تلقی می‌کند. به همین دلیل اگر کودک شما بیش از دو هفته است که بی‌حوصلگی می‌کند، احساس می‌کند در انجام کارها ناتوان است و یا از ناراحتی مزمن رنج می‌برد باید حتما موضوع را بررسی کنید.

در این قسمت با نشانه‌های افسردگی با توجه به راهنمای DSM آشنا خواهیم شد. شخص باید دو هفته و بیشتر، حداقل ۵ مورد از نشانه‌های زیر را دارا باشد تا بتوان او را رسما فردی افسرده نامید.

  • احساس غم عمیق یا حالتی افسرده که برای بیش از دو هفته، هر روز در فرد دیده شود. در کودکان غم بیشتر به حالت کج خلقی نمایان می‌شود.
  • از بین رفتن شور و علاقه در انجام کارها در کل یا قسمت اعظمی از طول روز.
  • کاهش اشتها و یا کاهش وزن قابل توجه نه از طریق رژیم غذایی. در کودکان این حالت با نرسیدن به وزن مورد نظر در حین رشد نشان داده می‌شود.
  • بی‌خوابی یا مشکل در خوابیدن
  • خستگی و تحلیل رفتن انرژی
  • داشتن حس گناه یا بی‌ارزش بودن به طور روزانه
  • دشواری در فکر کردن، تصمیم گیری یا تمرکز در طول روز. این مورد ممکن است خود را در افت نمرات نشان دهد.
  • درگیری ذهن با مرگ یا مردن و یا داشتن افکار خودکشی.
  • مهارت‌های روانی و حرکتی آنها کند می‌شود. این بدان معناست که یا در زمان‌هایی به نظر می‌رسد هیچ هدفی ندارند و یا سرعت انجام حرکات و مهارت‌های گفتاری‌شان به شدت کاهش میابد.

لطفا در نظر داشته باشید اگر کودک شما به تازگی عزیزی را از دست داده و در حال گذر از مراحل مختلف سوگ است، بروز این نشانه‌ها عادیست. اگر به نظر می‌رسد در مرحله‌ی افسردگی گیر کرده بهتر است با کمک مشاوره‌ی مناسب به او کمک کنید این دوره را پشت سر بگذارد. با این حال اگر کودک داغدار نیست و یا به دلیل مورد پزشکی ندارد که باعث بروز نشانه‌های گفته شده بشود، در این صورت اگر نشانه‌های بالا درشان دیده می‌شود باید برای تشخیص و درمان اختلال افسردگی شدید (MDD) نزد متخصص برده شوند.

چگونه می‌توان به کودک افسرده کمک کرد

افسردگی چیزی نیست که بخواهید آن را سرسری بگیرید. مخصوصا زمانی که فرد افکار خودکشی را در ذهن می‌پروراند. احساسات و عواطف کودک واقعی هستند و باید جدی گرقته شوند. بر اساس تحقیقات مرکز بین‌المللی سلامت روان (NIMH) خودکشی دومین علت مرگ در بین افراد ۱۰ تا ۳۴ سال است.

این مطلب را نیز بخوانید: خودکشی ؛ آمار خودکشی در جهان (قسمت اول)

اگر فکر می‌کنید کودک شما نشانه‌های MDD را داراست، توصیه می‌شود از متخصیص کمک بگیرید. می‌توانید کودکتان را نزد پزشک کودکان ببرید تا مشکلش تشخیص داده و به متخصص ارجاع داده شود. با توجه به شدت نشانه‌ها ممکن است دارو‌هایی از جمله قرص ضد افسردگی تجویز شود. بیشتر متخصصین از دارو به عنوان اولین راه حل استفاده نمی‌کنند. در عوض مشاوره را به عنوان اولین دفاع در برابر افسردگی در نظر می‌گیرند. اما اگر مشاوره کافی نبود و یا نشانه‌های مشکل شدید بودند، دارو به مشاوره اضافه خواهد شد.

گرفتن آزمون

ابزار‌های اندازه گیری مختلفی وجود دارد که متخصصین برای تشخیص مناسب از آنها استفاده می‌کنند. سه ابزاری که برای تشخیص افسردگی در کودکان استفاده می‌شود عبارتند از:

  • مقیاس رتبه بندی افسردگی کودکان(CDRS)
  • فهرست افسردگی کودکان(CDI)
  • چشم انداز بالینی جهانی(CGI)
کودک خود را نزد مشاور سلامت روان، روانشناس یا روان‌پزشک ببرید تا آزمون گیری دقیق و ارزیابی دقیق مشکل او را تضمین کنید.

درمان

امروزه طیف وسیعی از انواع درمان‌‌ها وجود دارد. مهم این است که فردی را پیدا کنید که در حوضه افسردگی کودکان و درمان‌ آن تخصص داشته باشد. درمان شناختی؛ رفتاری یکی از روش‌های پیشرو در حوضه‌ی درمان افسردگی در کودکان محسوب می‌شود. در کودکان کم سن بازی‌درمانی بهتر جواب می‌دهد به این دلیل که آنها از طریق بازی بهتر می‌توانند ارتباط برقرار کنند تا از روش گفت‌ و‌ گو‌ی تنها. علاوه بر کمک گرفتن از افراد متخصص، راه‌های دیگری نیز وجود دارد که والدین می‌توانند برای کمک به کودک افسرده‌شان از آنها بهره بگیرند.

۱-صحبت کردن با کودک خود

ممکن است رو به‌ رو شدن با فرزندتان و پرس‌ و‌ جو در مورد احساساتش سخت به نظر برسد. پیاده‌ روی یا بازی کردن در کنارشان به آنها اجازه می‌دهد آرام شوند و بهتر بتوانند سفره دلشان برای شما باز کنند. از فرزندتان سوالاتی بپرسید که جوابش بله یا خیر تنها نباشد. سوالاتی بپرسید که نیاز به توضیح باشد و آنها را وادار کند در مورد جوابش عمیقا در خود به جست و جو بپردازند. هرگز زمانی که آزادانه در مورد احساساتشان صحبت می‌کنند قضاوتشان نکنید چرا که نهایتا به کناره‌گیری و دوری از شما ختم میشود.

اشکالی ندارد در حین گفت‌ و‌ گو مدتی را به سکوت اختصاص دهید چون در این مواقع کودک در حال پردازش افکار و احساسات خود است. نیازی نیست تمام وقت را با صحبت کردن بگذرانید. سکوت هم در بعضی مواقع می تواند به  صحبت کردن مفید واقع شود.

۲- انجام فعالیت‌

برای بچه‌های کوچکتر فراهم کردن فعالیت‌هایی که به آرام کردن آنها کمک کند ساده است. فعالیت‌هایی از جمله رنگ‌ آمیزی، نقاشی، خمیر بازی و یا ماسه بازی. توجه داشته باشید باید فعالیت و بازی‌هایی را در نظر بگیرید که مورد علاقه فرزندتان و مناسب سن او باشد.

۳-محدود کردن کار با موبایل یا تبلت و تلوزیون

تکنولوژی در کمک به کودک شما برای کاهش افسردگی نقشی ندارد. کودکان معمولا از این وسایل  به عنوان راه گریزی از صحبت راجع به احساسات و عواطفشان استفاده می‌کنند. استفاده از هرگونه وسایل الکترونیکی مانند تلوزیون، لپ‌تاپ، تبلت، موبایل که از ارتباط متقابل و رو‌در‌رو جلوگیری می‌کند را محدود کنید.

دکتر سیرز می‌گوید: بر اساس تحقیقات انجام شده کودکانی که مدت زیادی را صرف کار با وسایل الکترونیکی می‌کنند بیشتر در معرض خطر دچار شدن به افسردگی و اضطراب قرار می‌گیرند. فعالیت‌هایی مثل دوچرخه‌ سواری، نقاشی، درست کردن کاردستی و… جایگزین کار با موارد گفته شده کنید. بعضی از کودکان آنقدر به استفاده از موبای یا تبلت به عنوان سرگرمی وابسته هستند که نیاز است خود شما هم آنها را در انجام فعالیت‌های جایگزین همراهی کنید.

اگر فرزندتان به افسردگی دچار است و دوستان زیادی هم ندارد و به همین دلیل بیشتر وقت خود را به کار کردن با وسایل الکترونیکی می‌گذراند، نمی‌توانید صرفا به او بگویید از خانه بیرون برود و بازی کند. با او بیرون بروید و فعالیت‌هایی از جمله کوهنوردی‌های آسان، پیاده روی در طبیعت یا بردنش به پارک بازی را فراهم آورید.

مطالب مرتبط
منبع
lifehack
برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

بستن
بستن