پزشکیسلامت باش

سرطان مثانه و درمان قطعی آن (قسمت اول)

سرطان مثانه یکی از بیماری‌های خطرناکی است که از طریق جراحی امکان درمان آن وجود دارد. با بهزی در ادامه همراه باشید تا اطلاعات کامل تری درباره این بیماری کسب کنید.

جراحی

انواع متفاوتی از جراحی برای سرطان مثانه وجود دارد. پزشکان به شما عمل جراحی خاصی بر اساس سطح و درجه بیماری توصیه می‌کند. شیوه‌های جراحی برای درمان سرطان مثانه عبارت‌اند از:

برش ترانزیستوری تومور مثانه (TURBT): این پروسه برای تشخیص و تعیین سطح بیماری و همچنین درمان انجام می‌شود. در طول جراحی TURBT، جراح یک سینوسکوپ را از طریق مجرای مثانه وارد مثانه می‌کند. سپس تومور را با استفاده از ابزاری با یک حلقه سیم کوچک، لیزر یا فلاگراسیون (برق با انرژی بالا) حذف می‌کند. به بیمار پیش از شروع پروسه جراحی، داروی بیهوشی تزریق می‌شود تا دردی حس نکند.

سیستکتومی و تشخیص گره لنفاوی: سیستکتومی رادیکال، یعنی حذف کامل مثانه و اندام‌های اطراف آن. برای مردان، پروستات و مجرای ادرار نیز ممکن است برداشته شود. برای زنان، رحم، لوله‌های فالوپ، تخمدان‌ها و بخشی از واژن برداشته می‌شود. برای همه بیماران، گره‌های لنفاوی در لگن برداشته می‌شود. به آن قطع گره لنفاوی لگنی نیز گفته می‌شود. قطع گره لنفاوی لگن به‌طور گسترده، دقیق‌ترین راه برای یافتن سرطانی است که تا گره لنفاوی گسترش‌یافته باشد. به‌ ندرت، برای برخی سرطان‌های خاص، ممکن است حذف تنها بخشی از مثانه که به آن سیستکتومی جزئی گفته می‌شود، کافی باشد.

انحراف ادرار: اگر مثانه برداشته شود، پزشک روشی جدید برای خروج ادرار از بدن ایجاد می‌کند. یک روش برای انجام آن، استفاده از بخشی از روده کوچک برای انحراف ادرار به استوم یا استومیا (مسیر باز) به سمت خارج از بدن است. بیمار سپس باید کیسه‌ای متصل به استوما برای جمع‌آوری و تخلیه ادرار داشته باشد.

عوارض جانبی جراحی سرطان مثانه به پروسه انجام آن بستگی دارد. تحقیقات نشان داده است که جراحی توسط متخصصان سرطان مثانه به نتیجه بهتری برای افراد بیمار منتهی می‌شود. بیماران باید با پزشک خود با جزئیات برای فهم دقیق عوارض جانبی که ممکن است اتفاق بیفتد، صحبت کنند، بخصوص ازنظر جنسی و ادراری و اینکه چگونه می‌توانند این اتفاق را کنترل کنند. به‌طورکلی، عوارض جانبی عبارت‌اند از:

  • دوره نقاهت طولانی
  • عفونت
  • خونریزی خفیف و درد پس از جراحی
  • عفونت و یا خروج بی‌اراده ادرار بعد از سیستکتومی یا انحراف ادراری. اگر مثانه مصنوعی ساخته شود، بیمار ممکن است برخی اوقات قادر به ادرار یا خالی کردن کامل مثانه‌اش نباشد.

شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی یعنی استفاده از دارو برای از بین بردن سلول‌های سرطانی، معمولاً با از بین بردن توانایی رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی است. یک دوره شیمی‌درمانی، یا برنامه‌ریزی مربوط به آن عموماً شامل تعداد مشخصی از دوره‌های زمانی است. بیمار ممکن است در یک زمان یک دارو مصرف کند یا ترکیبی از داروهای متفاوت را در زمانی مشابه مصرف کند.

دو نوع شیمی‌درمانی وجود دارد که برای درمان سرطان مثانه به کار گرفته می‌شود. نوع مناسب درمان هر فرد را، پزشک بسته به سطح سرطان توصیه می‌کند. بیماران باید پیش از جراحی درباره شیمی‌درمانی با پزشکشان صحبت کنند.

  • شیمی‌درمانی داخل مثانه‌ای: شیمی‌درمانی داخل مثانه‌ای معمولاً توسط اورولوژیست انجام می‌شود. در طول انجام این نوع درمان، داروها از طریق کاتتری که توسط مجرای ادراری منتقل‌شده، وارد مثانه می‌شوند. درمان موضعی تنها با سلول‌های سرطانی سطحی که با راه‌حل شیمی‌درمانی قابل‌حل هستند، می‌تواند مبارزه کند. اما نمی‌تواند به سلول‌های توموری موجود در دیواره مثانه یا سلول‌های توموری که به دیگر اندام‌ها گسترش پیداکرده‌اند برسد. میتومیسین و ثیوتپا داروهایی هستند که برای شیمی‌درمانی داخل مثانه‌ای استفاده می‌شوند. دیگر داروهایی که استفاده می‌شوند عبارت‌اند از: سیسپلاتین، دوکسوروبیسین، گامسیتابین و والروبیکین.
  • شیمی‌درمانی سیستمی: شیمی‌درمانی سیستمی یا کل بدن، معمولاً توسط یک انکولوژیست-پزشکی که تخصصش درمان سرطان با داروست- توصیه می‌شود. شیمی‌درمانی سیستمی وارد جریان خون می‌شود تا از طریق بدن به سلول‌های سرطانی برسد. روش‌های معمول این نوع شیمی‌درمانی، قرار دادن لوله‌های داخل وریدی درون ورید با استفاده سوزن یا از طرف دیگر با قرص یا کپسول از طریق دهان است.
مطالب مرتبط
منبع
cancer
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن