متفرقه

راهکارهای درمانی کم‌شنوایی

پیشرفت‌های موجود در حوزه درمان و فناوری به بسیاری از درمان‌های جدید در زمینه کم شنوایی اجازه فعالیت داده است. با وجود درمان‌های بسیاری که می‌توان از بینشان انتخاب کرد، شما چگونه می‌توانید تشخیص دهید که کدامشان برای شما بهتر است؟ بخشی از انتخاب روش درمانی به نوع کم‌شنوایی شما بستگی دارد.

الف) سمعک‌های شنوایی برداشتنی

آن‌ها صداها را بلندتر کرده و آن‌ها را برای گوش درونی آسان‌تر می‌کنند. آن‌ها معمولاً آنالوگ یا دیجیتال هستند.

سمعک‌های شنوایی آنالوگ

این‌ها صدا را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کند، سپس آن‌ها را بلندتر می‌کند. آن‌ها مانند یک میکرفون درون یک تقویت‌کننده وصل می‌شوند. شما می‌توانید آن‌ها را برای محیط‌های متفاوت برنامه‌ریزی کنید، مانند یک اتاق کوچک یا یک رستوران شلوغ.

سمعک‌های شنوایی دیجیتالی

این‌ها صدا را به درون کدی از اعداد بدل کرده، سپس آن‌ها را به صدا تبدیل می‌کنند. شما می‌توانید تنها فرکانس‌هایی را تشدید کنید که در آن کم‌شنوایی دارید. به‌طورکلی، دستگاه‌های دیجیتالی نسبت به نوع آنالوگ انعطاف‌پذیری بیشتری خواهند داشت. اما آن‌ها هزینه بیشتری را در بر می‌گیرند.

هر دو نوع، مدل‌های متفاوتی خواهند داشت که موارد زیر را شامل می‌شوند:

پشت‌گوشی

بهترین نوع سمعک برای کم‌شنوایی معمولی تا شدید است و دربرگیرنده یک قاب پلاستیکی است که شما آن را پشت گوشتان قرار می‌دهید. صدا از طریق قسمت گوی‌شکل که در گوش بیرونی خود قرار می‌دهد، منتقل می‌شود. آن‌ها تا حدودی بزرگ و نیز قدرتمند هستند.

فیتینگ گوش باز

شما از این سمعک‌ها در پشت گوش‌هایتان استفاده می‌کنید. آن‌ها صدا را از طریق یک لوله باریک وارد مجرای گوش شما می‌کنند. برخلاف سمعک‌های پشت‌گوشی، سمعک‌های فیتینگ گوش باز به مجرا اجازه می‌دهد تا بازبمانند.

درون‌گوشی

این مدل‌ها به کم‌شنوایی خفیف تا شدید کمک می‌کنند. قطعات آن آن‌قدر کوچک هستند که به‌طور کامل گوش بیرونی شما را تحت پوشش قرار می‌دهند. مانند برخی سمعک‌های پشت‌گوشی، موارد داخل گوشی یک مارپیچ مغناطیسی کوچک به نام مارپیچ مخابره‌ای دارند. صحبت کردن آن‌ها پشت تلفن را آسان‌تر می‌کند. آن‌ها می‌توانند سیگنال‌هایی را از سیستم‌هایی به نام حلقه‌های صوتی القایی در جاهایی مانند کلیساها، مدارس، فرودگاه‌ها و تماشاخانه‌ها برداشت کنند.

این سمعک‌های شنوایی راهکار خوبی برای کودکان نیستند، چون گوش بیرونی‌شان در حال رشد است.

درون‌مجرایی

این نوع برای کم‌شنوایی‌های خفیف تا نسبتاً شدید بهترین مدل هستند. آن‌ها به‌اندازه کافی کوچک هستند تا درون مجرای گوش قرار ‌گیرند. این مسئله آن‌ها را نسبت به دیگر سمعک‌های شنوایی کمتر نمایان می‌کند. اما اندازه‌شان برخی افراد را در تنظیم کردن و برداشتنشان با مشکل مواجه می‌سازد. آن‌ها قدرت کمتری نسبت به موارد بزرگ‌تر دارند، و معمولاً نمی‌توانند یک مارپیچ مخابره‌ای داشته باشند.

ب) دستگاه‌های شنوایی ایمپلنت به کمک جراحی

پزشکان می‌توانند برخی فناوری‌های شنوایی را درون گوشتان قرار داده تا ارتعاشات صدایی بیشتری وارد گوش درونی‌تان شود. این انتخاب‌ها موارد زیر را شامل می‌شود:

ایمپلنت‌های گوش میانی

یک جراح یک دستگاه کوچک را به یکی از استخوان‌های گوش میانی شما متصل می‌کند تا بتواند مستقیماً آن‌ها را حرکت دهد تا موجب ارسال ارتعاشات صوتی به گوش درونی ‌شود. ایمپلنت‌ها به افراد با کم‌شنوایی حسی عصبی کمک می‌کنند.

این ایمپلنت‌ها یکی از جدیدترین پیشرفت‌های فناورانه هستند، بنابراین صحبت کردن با یک متخصص که تجربه انجام این کار را دارد، ضروری به نظر می‌رسد. چون آن‌ها درون گوش داخلی‌تان قرار می‌گیرند و کاملاً پنهان هستند. آن‌ها می‌توانند در زمان شنا کردن یا حمام کردن داخل گوش شما باقی بمانند و این مسئله به نوع ایمپلنتی که دارید، بستگی دارد.

سمعک‌های شنوایی استخوانی

این موارد داخل استخوان پشت گوش قرار می‌گیرند، که صدا را می‌بایست از طریق جمجمه وارد گوش داخلی کنند. این دستگاه‌ها معمولاً برای افراد دارای شرایط زیر توصیه می‌شود:

  • کم‌شنوایی در یک گوش
  • مسائل همراه با شکل مجاری گوش آن‌ها
  • کم‌شنوایی انتقالی یا آمیخته با عفونت‌های گوش در بلندمدت

ایمپلنت‌های کاشت حلزونی

درصورتی‌که گوش درونی دارای آسیب شدید باشد، حتی قدرتمندترین سمعک شنوایی نمی‌تواند شنوایی شما را بازسازی کند. در این صورت، پزشک شما ممکن است یک ایمپلنت کاشت حلزونی توصیه کند. این‌ها بخش‌های آسیب‌دیده را کنار گذاشته و مستقیماً سیگنال‌هایی را به عصب شنوایی شما می‌رسانند که صدای رسیده‌شده به شما را تقویت می‌کند. یک ایمپلنت کاشت حلزونی میکروفونی دارد که پشت گوش رفته و یک انتقال‌دهنده زیر پوست قرار می‌گیرد. اطلاعات صوتی به سمت الکترودها رفته که یک پزشک آن را از طریق جراحی درون گوش درونی قرار می‌گیرد.

این ایمپلنت‌ها می‌توانند به بزرگ‌سالانی که ناشنوا هستند یا شدیداً به لحاظ شنوایی مشکل‌ دارند، کمک کند. آن‌ها می‌توانند به کودکان دارای کم‌شنوایی بنیادی کمک کنند تا مهارت‌های گفتاری و زبانی بهتری داشته باشند. اما اغلب تفسیر سیگنال‌هایی که آن‌ها به مغز می‌رسانند، به زمان و تمرین نیاز خواهد داشت.

مطالب مرتبط

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

بستن
بستن