خانه و خانوادهسلامت باش

خودکشی ؛ آمار خودکشی در جهان (قسمت اول)

متاسفانه جهان در قرن ۲۱ با تمام قدم‌هایی که رو به جلو برداشته اما نتوانسته چالش‌های اجتماعی را به خوبی حل کند. خودکشی یکی از پدیده‌هایی نگران کننده‌ای است که با شدت فراوان در حال افزایش است و نگاهی به آمار آن در ایران و جهان  نشان میدهد که باید فکری جدی برای مقابله با این پدیده کرد.

خودکشی چیست؟

خودکشی اقدام عمدی و هدفمند برای پایان دادن به زندگی خود است. نگاه جوامع با توجه به دین و فرهنگ آن‌ها به این پدیده تفاوت دارد. به عنوان مثال، بسیاری از فرهنگ های غربی و همچنین جریان اصلی یهودیت، اسلام و مسیحیت، به این مسأله کاملا دیدگاه منفی دارند. بعضی از جوامع همچنین تلاش برای آن را مانند یک جرم می‌دانند. با این حال، این پدیده گاهی اوقات و در شرایط خاص یک عمل قابل درک و حتی پسندیده در نظر گرفته می‌شود، مانند اعتراض به آزار و اذیت (به عنوان مثال، اعتصاب غذا)، به عنوان بخشی از نبرد یا مقاومت (به عنوان مثال، خودکشی خلبانان جنگ جهانی دوم، بمب گذاران انتحاری)، یا به عنوان راهی برای حفظ افتخار یک فرد قهرمان (به عنوان مثال، قتل خود برای حفظ افتخار یا امنیت اعضای خانواده.)

آمار خودکشی و تفاوت آن در بین افراد

بیش از ۸۰۰۰۰۰ نفر در سراسر جهان در سال ۲۰۱۲  از روش خودکشی به زندگی خود پایان داده‌اند و همچنین تلاش‌های بسیار برای آن سالانه انجام می‌شود. در واقع در هر ۴۰ ثانیه یک نفر در جهان خودکشی می‌کند. گزارش شده که بیش از ۳۹۰۰۰ نفر هر ساله در ایالات متحده دست به خودکشی موفق می‌زنند، و این باعث می‌شود که یکی از ده عامل اصلی مرگ و میر باشد. تعداد واقعی از خودکشی‌ها احتمالا بیشتر است زیرا برخی از مرگ و میرهایی که تصور می‌شد یک تصادف هستند، مانند تصادف یک ماشین، اضافه وزن یا تیراندازی، به عنوان خودکشی شناخته نمی‌شوند. تعداد خودکشی موفق در بین مردان بسیار بیشتر از زنان هست اما نسبت مردان به زنان که خودکشی موفق دارند، در کشورهای ثروتمند بسیار کمتر از کشورهای فقیر است. در ایالات متحده، پسران ۱۰ تا ۱۴ ساله دو برابر بیشتر از دختران همسن خود دست به خودکشی می‌زنند. در میان پسران نوجوان ۱۵ تا ۱۹ ساله نرخ خودکشی ۵ برابر دختران همسن آن‌ها است و مردان ۲۰ تا ۲۴ ساله ۱۰ برابر بیشتر از زنان همسن خود دست به خودکشی می‌زنند. افراد گی، لزبین‌ها، افراد ترنس سکشوال و دیگر اقلیت‌های جنسی بیشتر در معرض خودکشی هستند و تلاش بیشتری در بین این افراد نسبت به دیگر قشرها وجود دارد.

آمار خودکشی در ایران

آمار خودکشی در ایران نسبت به سایر نقاط جهان پایین تر است که می‌شود دلایل آن را وضعیت مذهبی در کشور دانست اما با این حال روزانه حدود ۱۳ نفر در کشور اقدام به خودکشی می‌کنند که متاسفانه این پدیده در کشور ما به شدت رو به رشد است. ۶۵ درصد خودکشی ها توسط مردان و ۳۵ درصد نیز توسط زنان رخ میدهد که آماری نگران کننده به نظر میردسد. در  عکس زیر میتوان نموداری از شیوه خودکشی در ایران را مشاهده کنید.

حقایقی در مورد این پدیده

  • خودکشی توسط پزشک در واقع پایان دادن به زندگی خود هست که فرد به خاطر بیماری خود اقدام به خودکشی می‌کند و این نوع مرگ با کمترین درد و حتی بدون درد انجام می‌گیرد که البته فقط در کشورهای معدودی مجاز است.
  • اثرات پایان دادن به زندگی خود بر روی عزیزان فرد فوت شده می‌تواند ویرانگر باشد و در نتیجه، بازماندگان فرد در معرض انواع احساسات متضاد و دردناک قرار می‌گیرند.
  • شرایط زندگی که ممکن است بلافاصله باعث ایجاد انگیزه در فرد برای کشتن خود شود عبارتند از بیرون آمدن از یک بیمارستان روانی، تغییر ناگهانی در احساسات فرد و در واقع نحوه‌ی بروز این احساسات و در آخر فقدان ناگهانی یکی از عزیزان فرد می‌باشد.
  • سلاح‌های گرم رایج‌ترین وسیله‌ای است که افراد برای خودکشی از آن‌ها استفاده می‌کنند. سایر روش‌های رایج عبارتند از مصرف بیش از حد دارو، خفه کردن خود از طریق گاز و حلق آویز کردن.
  • عوامل خطر جنسیتی، سن، قومی و جغرافیایی می‌تواند تاثیر گذار باشند و همچنین سابقه خانوادگی، فشارهای زندگی و وضعیت سلامت پزشکی و روانی می‌توانند تاثیر زیادی داشته باشند.
  • نشانه‌های هشدار دهنده‌ای مبنی بر این که یک فرد قصد کشتن خود را دارد و یا حتی قصد قتل فرد دیگر، ممکن است شامل اراده کردن، ملاقات ناگهانی یا نوشتن نامه به عزیزان، خرید ابزارهای خودکشی، تغییر ناگهانی در حالت خلق، یا نوشتن یک یادداشت مربوط به مرگ باشد.
  • بسیاری از افرادی که به این شکل به زندگی خود پایان داده‌اند، ماه‌ها قبل از انجام این کار به متخصصان بهداشت حرفه‌ای چیزی در مورد این مسأله نگفته‌اند و بیشتر افرادی که قصد آن را داشته‌اند آن را با یک دوست خیلی صمیمی و یا یکی از اعضای خانواده در جریان گذاشته‌اند.
  • ارزیابی خطر ابتلا به خودکشی اغلب شامل ارزیابی حضور، شدت و مدت زمان افکار خودکشی به عنوان بخشی از ارزیابی سلامت روان می شود.
  • درمان تفکر خودکشی یا اقدام به خودکشی شامل تطبیق درمان فوری با نیازهای فردی شخص است. کسانی که دارای یک سیستم حمایت اجتماعی قوی هستند و سابقه امیدواری دارند و تمایل به حل و فصل اختلافات دارند، ممکن است فقط یک مداخله کوتاه مدت بر سر راه داشته باشند. کسانی که علائم شدیدتری دارند یا حمایت اجتماعی کمتر دارند، ممکن است نیاز به بستری شدن و خدمات درمانی روان درمانی داشته باشند.
  • درمان هر گونه مشکل عاطفی زمینه‌ای با استفاده از ترکیبی از روان درمانی، برنامه ریزی ایمنی، دارو، بهبود شیوه زندگی و افزایش حمایت اجتماعی همچنان عامل اصلی پیشگیری از این اقدام است.

صفحه اختصاصی موضوع خودکشی

منبع
medicinenet
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن