پزشکیسلامت باش

واکسن چگونه می‌تواند سبب بیماری در بدن نوزادان شود؟

اکثر ما شنیده‌ایم که نوزادان و کودکان بدن ضعیفی دارند و به راحتی می‌توانند به انواع مختلف بیماری‌های ویروسی و عفونی مبتلا شوند. به همین دلیل پزشکان توصیه می‌کنند برای ایمن نگهداشتن نوزادان خود، از واکسن استفاده کنید. اما آیا واقعاً واکسن‌ها خطر ابتلا به بیماری را در نوزادان کاهش می‌دهند؟ آیا واکسن می‌تواند در نوزادان تولید بیماری کند؟

واکسن چیست؟

واکسن نمونه‌ای از ویروس‌ها و باکتری‌های ضعیف شده یا مرده است که از راه تزریق وارد بدن افراد می‌شود. به محض ورود این ویروس‌ها و باکتری‌های ضعیف شده، بدن شروع به مقابله به آن‌ها کرده و آنتی‌بادی تولید می‌کند. تولید آنتی‌بادی در بدن باعث می‌شود بدن نسبت به ویروس یا باکتری اصلی مقاوم شود و از ابتلا به بیماری مورد نظر ایمن شود. ویروس‌ها و باکتری‌های موجود در واکسن به اندازه کافی ضعیف هستند که برای بدن ایجاد اشکال نکنند و تنها بدن را وادار به تولید آنتی‌بادی برای مقابله با بیماری اصلی نمایند. معمولاً تزریق واکسن در نوزادان و کودکان با علائم خفیفی همراه است که این موضوع بسیار جدی یا ناراحت کننده نیست.

این مطلب را نیز بخوانید: درجه تب در کودکان را چگونه مدیریت کنیم

انواع اساسی واکسن

واکسن‌های فعال (واکسن‌های ساخته شده از ویروس زنده): یک نمونه واکسن، واکسنی است که از ویروس‌ها و باکتری‌های زنده تولید می‌شود، معمولاً ویروس‌ها و باکتری‌های موجود را در محیط آزمایشگاه تضعیف می‌کنند، واکسن‌های ساخته شده از این ویروس‌ها و باکتری‌ها، باعث می‌شود تا فرد با تزریق واکسن دچار همان بیماری البته به شکل خفیف شود؛ که در مدت زمان کوتاهی دوباره سلامتی فرد برمی‌گردد. معمولاً استفاده از این نوع واکسن در شرایط خاص ممنوع است؛ مثلاً پزشکان تزریق این نوع واکسن را برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیف دارند مانند افراد سرطانی‌ تحت درمان شیمی درمانی ممنوع می‌کنند. بهتر است این نوع واکسن با احتیاط بیشتری استفاده شود و زیر نظر پزشک و با مشورت او تزریق آن‌ها انجام شود.

نکته: نکته بسیار مهم در مورد واکسن‌های که در ساختار آن‌ها ویروس و باکتری زنده وجود دارد، ایمنی بیشتر واکسن‌ها و کم کردن خطر ابتلا به بیماری اصلی در افراد است به عبارت ساده می‌توان گفت این واکسن‌ها در کنترل بیماری واقعاً مؤثر هستند. معمولاً واکسن‌های اساسی مانند سرخک، فلج اطفال از نوع واکسن‌های فعال هستند.

واکسن‌های غیر فعال: واکسن‌های غیر فعال واکسن‌هایی هستند که باکتری‌های یا ویروس‌های بیماری زا را گرما داده یا توسط مواد شیمیایی می‌کشند؛ بنابراین با تزریق این واکسن‌ها فرد هرگز دچار بیماری حتی از نوع خفیف نمی‌شود و اغلب بعد از تزریق واکسن فرد احساس ناراحتی نخواهد کرد. معمولاً این دست از واکسن‌ها تنها برای تحریک سیستم ایمنی بدن و تولید آنتی‌بادی در بدن استفاده می‌شود. واکسن آنفولانزا از این دست واکسن‌ها است،

نکته: معمولاً واکسن‌های غیر فعال برای تحریک سیستم اینی بدن کافی نیستند و مقاومت بدن در مورد ویروس اصلی بیماری چندان بالا نیست.

واکسن‌های کامپوننت: این نوع واکسن‌ها جز واکسن‌های غیر فعال هستند. به گونه‌ای که تنها بخشی از ویروس یا باکتری در این واکسن‌ها وجود دارد‌ و با تزریق این نوع واکسن‌ها، سیستم ایمنی بدن نسبت به این ویروس یا باکتری‌ها مقاوم می‌شود و فرد با تزریق جزئی از ویروس یا باکتری نسبت به کل ویروس و بیماری ایمن خواهد شد. واکسن‌های هپاتیت A و هپاتیت B از این دست واکسن‌ها هستند.

واکسن‌های توکسوئید: این دست از واکسن‌ها دارای سم یا مواد شیمیایی ساخته شده از ویروس‌ها و باکتری‌ها هستند که بدن را در برابر اثرات مضر عفونت محافظت می‌کنند بنابراین بدن نسبت به عفونت اصلی ایمن می‌شود. واکسن‌های دیفتری از این دست واکسن‌ها است.

نکته: واکسن‌های توکسوئیدی حاوی ویروس یا باکتری نیستند بنابراین نمی‌توانند در بدن افراد ایجاد بیماری کنند. تنها منجر به تحریک سیستم ایمنی بدن می‌شوند تا در برابر بیماری و عفونت از بدن محافظت نماید.

منبع
babycenter
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن