پزشکیسلامت باش

ارتودنسی چیست؟

ارتودنسی شاخه‌ای از دندان‌پزشکی است که بدجفتی دندان‌ها را درمان می‌کند؛ شرایطی که وقتی دهان بسته می‌شود، دندان‌ها در وضعیت نامناسبی قرار می‌گیرند. این درمان می‌تواند تنها جهت عمل زیبایی انجام شود، به منظور بهبود وضعیت ظاهری، اما اغلب هدفش بهبود عملکرد دهان است.

انواع درمان

یک ارتودنتیست می‌تواند جهت دستیابی به موارد زیر، کارش را انجام دهد

  • بستن شکاف‌های موجود بین دندان‌ها
  • هم‌تراز کردن نوک دندان‌ها
  • مسطح‌کردن دندان‌های کج‌وکوله
  • بهبود وضعیت گفتاری یا توانایی جویدن
  • تسریع سلامت بلندمدت لثه‌ها و دندان‌ها
  • جلوگیری از آسیب‌های بلندمدت ناشی از وارد شدن ضربات به دندان‌ها
  • درمان یک گازگرفتگی نامناسب

درمان می‌تواند ظاهر دندان‌ها را بهبود بخشد، اما همچنین می‌تواند به جویدن بهتر و عملکرد گفتاری بهتر و کمک به محافظت دندان‌ها از آسیب‌ رسانی و فاسد شدن در برخی موارد منجر شود. جهت دستیابی به این اهداف بلند مدت، ارتودنتیست از طیف دستگاه‌های دندان‌پزشکی مانند کلاهک، صفحات و بست‌ها استفاده می‌کند. دستگاه‌های ارتودنسی می‌تواند ثابت یا متحرک باشند.

الف) تجهیزات ثابت

این‌ها رایج‌ترین دستگاه‌های مورد استفاده در ارتودنسی هستند. این دستگاه‌ها زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند که ریزه‌کاری و ظرافت اهمیت بسیاری دارد. با وجود تجهیزات ثابت، یک فرد می‌تواند به‌ طور نرمال خورد و خوراک خود را انجام دهد، اما از خوردن و نوشیدن برخی غذاها و نوشیدنی‌ها پرهیز ‌کند، مانند نوشیدنی‌های کربناته، آب‌نبات‌ها، آدامس و دیگر غذاهای چسبناک.

افرادی که در ورزش‌های تماسی (مانند ورزش‌های رزمی) شرکت می‌کنند نیاز است تا به ارتودنتیست‌شان اعلام کنند، چون احتمال دارد که محافظ نیاز داشته باشند. نمونه‌هایی از تجهیزات ارتودنسی ثابت به شرح زیر هستند

۱- بست‌ها: این موارد دربردارنده بست‌های کوچک، سیم‌کشی‌ها و بندها هستند. بندها به شکلی ثابت در اطراف دندان‌ها قرار می‌گیرند و به‌ عنوان لنگرهای تجهیزات عمل می‌کنند، در حالی‌ که بست‌ها معمولاً جلوی دندان‌ها متصل می‌شوند. سیم‌ها به شکل یک لنگر از بست‌ها عبور می‌کنند و به بندها ثابت می‌شوند. بعد از اینکه سیم لنگر سفت شد، کشش سیم در راستای دندان‌ها به کار گرفته می‌شود. در طول زمان، دندان‌ها در وضعیت مناسب خود قرار خواهند گرفت. تکرار بازدیدهای ماهانه‌ برای تنظیم‌ بست‌ها یا سفت‌ شدن‌شان ضرورت دارند. درمان ممکن است از چند ماه تا چند سال به طول بینجامد. بست‌های شفاف و رنگی هم وجود دارند.

۲- نگه‌دارنده‌های ثابت فضا: اگر یک بچه دندانش بیفتد، یک نگه‌ دارنده فضا باعث جلوگیری از حرکت دو دندان موجود در اطراف جای خالی شده تا به سمت آن فضا حرکت کنند، تا زمانی که دندان‌ها با بزرگ شدن، رشد نمایند. یک بند به یکی از دندان‌های کناری فضا وصل شده و سیم از طریق بند به سمت دندان دیگر کشیده می‌شود.

ب) نگه‌دارنده‌های متحرک فضا

موارد زیر جایگزینی برای نگه‌دارنده‌های ثابت فضا هستند.

۱-تجهیزات ثابت ویژه: این‌ها می‌توانند به کنترل فشار زبان یا مکیدن انگشت کمک کنند. آن‌ها ممکن است در زمان خوردن ناراحت‌ کننده باشند و فقط در صورت لزوم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۲- تجهیزات ارتودنسی متحرک: این‌ها ممکن است برای درمان مشکلات کوچک، مانند جلوگیری از مکیدن انگشت یا اصلاح دندان‌های تقریباً کج‌ و کوله به کار گرفته شوند. این تجهیزات می‌بایست تنها در زمان تمیز کردن، خوردن یا نخ دندان کشیدن بیرون کشیده شوند. گاهی‌ اوقات، ارتودنتیست ممکن است به بیمار توصیه کند تا آن‌ها را در حین فعالیت‌های ویژه بردارند، مانند دوچرخه‌ سواری.

نمونه‌هایی از تجهیزات متحرک موارد زیر را شامل می‌شود

۱- ترازکننده‌ها: این‌ها جایگزینی برای بست‌ها بود و ممکن است برای بزرگ‌سالان مفید و سودمند واقع شود. این تجهیزات معمولاً مورد توجه دیگران قرار نمی‌گیرند و آن‌ها می‌توانند برای مسواک زدن، نخ دندان کشیدن یا خوردن حذف شوند. یک تراز کننده تا ۲ الی ۳ هفته مورد استفاده قرار می‌گیرند، سپس با یک ابزار سفت‌تر جا به جا می‌شوند.

۲- کلاهک: یک تسمه در اطراف پشت سر بوده که به یک سیم فلزی در جلو یا دستگاه قرار گیرنده در جلوی صورت متصل می‌شود. هدف، کم کردن رشد فک پایینی و عقب قرار دادن دندان‌هاست در حالی‌ که موارد جلویی به سمت عقب رانده می‌شوند.

۳- ضربه‌گیرهای لب و گونه: این‌ها اختصاصاً برای تسکین فشار روی گونه‌ها یا لب‌ها روی دندان‌ها ساخته می‌شوند.

۴- گسترش‌دهنده کامی: این تجهیزات برای ایجاد لنگرِ پهن‌کننده فک بالایی طراحی‌ شده است. این دستگاه در برگیرنده یک صفحه پلاستیکی با پیچ‌هایی است که روی صفحه یا سقف دهان قرار می‌گیرند. پیچ‌ها روی مفصل‌های موجود در استخوان‌ها فشار می‌گذارند، فشار وارد آوردن به سمت بیرونی. این دستگاه، اندازه ناحیه سقف دهان را افزایش می‌دهد.

۵- دستگاه‌های نگه‌دارنده: این موارد بعد از درمان جهت متوقف‌ سازی دندان از عقب رفتن به سمت موقعیت‌های اصلی‌شان مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر وضعیت دندان‌ها اصلاح شد، ممکن است برای جلوگیری کودکان از مکیدن دندان‌هایشان مورد استفاده قرار گیرند.

دو نوع از دستگاه‌های نگه‌دارنده متحرک وجود دارد

  • یک دستگاه‌ نگه‌دارنده که از فلز و اکریلیک ساخته شده است. اکریلیک روی سقف دهان ثابت می‌شود و سیم، دندان‌های جلویی را تحت پوشش قرار می‌دهد.
  • مورد دیگر از پلاستیک شفاف ساخته می‌شود. این مورد روی دندان قرار می‌گیرند و مانند یک دستگاه ترازکننده ارتودنسی نامرئی به نظر می‌رسد.

دستگاه‌های نگه‌دارنده دائمی چسب زده شده، بسته شده و به عقب دندان‌ها برده می‌شوند. این مورد معمولاً برای دندان‌های جلویی پایینی توصیه می‌شوند، چون خطر بالای بازگشت آن‌ها به موقعیت قبلی وجود دارد. در برخی موارد، ارتودنتیست‌ها یک مورد دائمی ثابت را روی دندان‌های پایینی و نوع پلاستیکی شفافی که کل لنگر پایینی را پوشش می‌دهد، توصیه می‌کنند.

ج) دستگاه‌های ارتودنسی یا تجهیزات تغییر دهنده موقعیت فک

این موارد در بالا یا پایین فک قرار می‌گیرند. آن‌ها به فک کمک می‌کنند که به شکل مناسبی کنار هم قرار بگیرند. دستگاه‌های ارتودنسی معمولاً برای اختلال مفصل گیجگاهی زیرواره‌ای (TMJ) مورد استفاده قرار می‌گیرند. مفصل گیج‌گاهی زیر واره‌ای شرایطی است که می‌تواند منجر به ایجاد درد و عملکرد ناقص در ماهیچه‌هایی شود که حرکت فک را به همراه دارند. درمان یا دستگاه شما هر طوری که باشد، پیروی از دستورات حرفه‌ای و راهنمایی‌های بهداشتی همراه با مراقبت برای تضمین از دریافت بهترین نتیجه موردنیاز است.

مطالب مرتبط
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

همچنین ببینید

بستن
بستن
بستن