پزشکیسلامت باش

درمان سرطان خون

در سال‌های اخیر، پیشرفت‌های زیادی در درمان سرطان خون حاد، به‌ خصوص سرطان خون لنفوسیتی حاد حاصل شده است. درمان اصلی این نوع سرطان، شیمی‌ درمانی است. برخی از افراد نیاز به شیمی‌ درمانی با دُز بالا با پیوند سلول‌های بنیادی دارند.

درمان سرطان خون

افراد مبتلا به سرطان خون لنفوسیتی مزمن ممکن است برای سال‌ها نیازی به درمان نداشته باشند و آنها فقط لازم است به‌ طور منظم آزمایش خون بدهند و چک‌آپ شوند. افرادی که به لوسمی میلوئیدی مزمن مبتلا هستند، معمولاً با داروهای ایماتینیب (گلیوک) درمان می‌شوند. داروهای جدیدتر، داساتینیب، اکنون برای برخی از بیماران با مبتلا به لوسمی میلوئیدی مزمن، در دسترس است. افرادی که به نوع حادی از لوسمی میلوئیدی مبتلا هستند با شکلی از ویتامین A که به آن ترانس رتینوئیک اسید میگویند و همچنین با شیمی‌درمانی، درمان شوند.

درمان برای هر فرد مبتلابه سرطان خون متفاوت است، پزشکتان به شکل خاص در مورد درمان سرطان با شما مشورت خواهد کرد. اگر ممکن است باردار شوید، باید در طول درمان از روش‌های جلوگیری استفاده کنید، چرا که داروهای مورد استفاده می‌توانند به جنین آسیب برسانند.

شیمی‌ درمانی

شیمی‌ درمانی یعنی استفاده از داروهای ضد سرطان. هدف آن نابودی همه سلول‌های سرطانی است در حالی‌ که کمترین آسیب ممکن به سلول‌های عادی برسد. داروها با متوقف کردن رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی کار می‌کنند. داروهای شیمی‌درمانی معمولاً به‌ صورت داخل وریدی استفاده می‌شوند یعنی درون رگ تزریق می‌شوند. برای جلوگیری از تزریق مکرر، یک کاتتر طولانی‌مدت در رگ مورداستفاده قرار می‌گیرد. داروها می‌توانند به یک قطره مایع متصل به کاتتر اضافه شوند.

برخی داروهای شیمی‌ درمانی به‌ صورت قرص یا تزریق زیرپوستی هستند. لوسمی لنفوسیتی مزمن معمولاً به این روش درمان می‌شوند. برای برخی افراد، شیمی‌ درمانی برای لوسمی حاد به معنی صرف چندین هفته در بیمارستان است. دیگران ممکن است قادر به ماندن در خانه باشند اما به معاینه منظم بیمارستان برای چک‌آپ و درمان بیشتر نیاز دارند.

۳ فاز مختلف شیمی‌ درمانی برای درمان لوسمی حاد استفاده می‌شود- درمان القایی، درمان تلفیقی و درمان نگه‌دارنده.

درمان القایی

روند درمان با درمان القایی آغاز می‌شود که معمولاً برای مدت ۴ تا ۶ هفته طول می‌کشد. این فازی از درمان شدید است که هدفش نابودی بسیاری از گلبول‌های سفید غیرطبیعی خون است. هدف رسیدن به بهبودی است. به شما گفته می‌شود که در دوره بهبودی قرار دارید، هیچ نشانه‌ای از لوسمی در خون و مغز استخوان شما وجود ندارد.

بعد از بهبودی، افرادی که به لوسمی لنفوسیتی حاد مبتلا هستند، درمانی اضافه نیز دارند. از آنجایی‌ که مجموعه میکروسکوپی سلول‌های لوسمی ممکن است به مایع نخاعی گسترش پیدا کنند، داروهای شیمی‌ درمانی مستقیماً به اطراف مایع ستون فقرات تزریق می‌شود. همچنین ممکن است پرتو درمانی نیز انجام شود. در کودکان، پرتو درمانی اغلب انجام نمی‌شود چرا که ممکن است روی رشد آنها تأثیر بگذارد.

 

درمان تلفیقی

بعد از بهبودی، شیمی‌ درمانی بیشتر می‌تواند برای متوقف ساختن بازگشت مجدد سرطان انجام شود (که به آن عود کردن میگویند). هدف فاز دوم درمان نابودی هر سلول سرطانی است که از درمان اول جان سالم به در برده است. تعدادی از داروهای شیمی‌ درمانی متفاوت معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد. این در صورتی است که سلول‌های لوسمی نسبت به هر یک از داروها مقاومت نشان دهند.

درمان نگه‌دارنده

درمان نگه‌دارنده مرحله نهایی درمان برای لوسمی لنفوسیتی حاد در کودکان است. دوره زمانی طولانی‌تری طول می‌کشد (۲ تا ۳ سال)، اما هدف آن مشابه است: نابودی سلول‌های سرطانی باقیمانده. در بیشتر لوسمی های میلوئیدی حاد، نقش و مدت شیمی‌ درمانی نگه‌دارنده هنوز تحت مطالعه است. روی بسیاری از افراد در حال حاضر استفاده نمی‌شود. به‌ طور کلی، این فاز درمانی به‌ شدت فازهای اول و دوم نیست. گاهی اوقات ممکن است با پیوند سلول‌های بنیادی بعد از شیمی‌ درمانی با دُز بالا جابجا شود.

عوارض جانبی شیمی‌ درمانی

مهم‌ترین اثر شیمی‌ درمانی کشتن سلول‌های لوسمی است. با این‌ حال، عوارض جانبی نیز دارد. سلول‌های طبیعی پس از شیمی‌ درمانی بهتر از سلول‌های لوسمی قادر به بازسازی خود هستند، اما برخی از سلول‌های طبیعی به‌ سرعت تکثیر می‌شوند (همچون سلول‌های موی سر و گلبول‌های قرمز خون) که ممکن است از تأثیر شیمی‌ درمانی باشد.

واکنش‌ها به داروهای مختلف، با افراد مختلف و شکل دوره درمانی، متفاوت است. دزهای شیمی‌ درمانی که متوسط هستند، همچون آنهایی که برای درمان لوسمی مزمن استفاده می‌شوند، معمولاً باعث عوارض جانبی کمتری می‌شوند.

مطالب مرتبط
منبع
cancervic
برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

بستن
بستن