پیشرفت کنموفقیت و انگیزه

روانکاوی برای چه کسانی مناسب است؟

زندگی شما علاوه بر سلامت جسمی و توانایی پاسخ‌دهی به نیازهای اولیه، بر پایه سلامت روان بنا شده است. بنابراین وقتی می‌خواهید تحت روان‌درمانی قرار بگیرید دنبال درمان مناسبی می‌گردید. عاقلانه نیست اعتماد، تلاش، وقت و هزینه‌تان را صرف درمانی کنید که کمکی به شما نمی‌کند. بنابراین سؤال «آیا روانکاوی برای من مناسب است؟»

برای کندوکاو بیشتر این سؤال از خرد دونالد وینیکات روانکاو کمک گرفتم. وینیکات می‌نویسد: «روی‌هم رفته، روانکاوی مناسب کسانی است که آن را می‌خواهند، به آن نیاز دارند و می‌توانند تحملش کنند». برای من این نقطهٔ شروع خوبی بود.

روانکاوی برای کسانی است که آن را می‌خواهند

تجربهٔ روانکاوی برای بعضی‌ها مناسب است، نه برای هر نوع شخصیتی. به‌ویژه مناسب آن‌هایی است که می‌خواهند به فهم عمیق‌تری از خودشان برسند. کسانی که می‌خواهند بدانند چطور تکه‌های داستانشان، گذشته و حال، و زندگی درونی و بیرونی‌شان، با هم جور می‌شود. روانکاوی مناسب کسانی است که آن را می‌خواهند، به آن نیاز دارند و می‌توانند تحملش کنند.

اگر بخواهید تجربه‌هایتان را درک کنید، اگر کنجکاوید که ذهنتان چطور کار می‌کند و اگر می‌خواهید با مشکلاتتان به‌طور ریشه‌ای دست‌وپنجه نرم کنید روانکاوی احتمالاً رویکرد درمانی مناسبی برای شماست. اگر می‌خواهید در زمانی کوتاه آرام بگیرید، بله درمان مناسبی است اگر هم می‌خواهید تغییراتی پایدار ایجاد کنید باز همینطور است. حتماً هم متوجه تفاوت این دو هستید.

روانکاوی مناسب کسانی است که به آن نیاز دارند

به زبان ساده، روانکاوی درمانی است برای کسانی که درد و رنج عاطفی دارند. روانکاوی کمک بی‌مانندی است برای کسانی که تلاش کرده‌اند با مشکلاتشان کنار بیایند ولی به تنهایی از پس آن برنیامده‌اند و با روش‌های درمانی دیگر هم به موفقیت محدودی رسیده‌اند.

روانکاوی می‌تواند برایتان مناسب باشد اگر نیازتان به دریافت کمک را جدی بگیرید به‌ویژه اگر مشکلات روانی پایداری مثل افسردگی مزمن یا عودکننده، اضطراب، خشم، مشکلات ارتباطی یا عزت نفس پایین دارید. روانکاوی می‌تواند از سطح ظاهر فراتر برود و به آن پویایی‌های عمیق اصلی برسد که منجر به این شده احساس کنید زندگی‌تان را گم کرده‌اید، در چرخه‌ای معیوب گیر کرده‌اید یا نمی‌توانید زندگی‌تان را به طور سازنده‌ای پیش ببرید.

روانکاوی مناسب کسانی است که بتوانند تحملش کنند

روانکاوی راحت نیست. افراد، فارغ از اینکه چقدر آن را می‌خواهند یا به آن نیاز دارند، باید بتوانند از پسش بر بیایند. نه‌تنها به زمان و منابع مالی نیاز است بلکه بایستی حرارت سوزان آن را تاب بیاورند، طاقت خودسنجی کامل و بازخوردهای روانکاو را داشته باشند. بایستی بتوانند با احساسات، افکار و تکانه‌های دردناک و ناخوشایند مواجه شوند. بایستی مشتاق باشند تا بتوانند سفر طولانی بهبود را اگر چه دو گام به پیش و یک گام به پس بپیمایند. روانکاوی می‌تواند از سطح ظاهر فراتر برود و به آن پویایی‌های عمیق اصلی برسد.
ظرفیت تحمل درمان را معمولاً به عنوان «تنومندی» روانشناختی در نظر می‌گیرند. ممکن است ترکیبی ضدونقیض به نظر برسد: کسانی که از دردهای عاطفی عمیق رنج می‌برند، برای اینکه تحت روانکاوی قرار بگیرند درعین‌حال باید آنقدر تنومند باشند که دردهای عاطفی عمیق را تحمل کنند. ممکن است در همان ابتدا تشخیص تنومندی یک نفر برای تحمل روانکاوی دشوار باشد اما وقتی پیش می‌روید مشخص می‌شود. تنومندی روانشناختی معمولاً با سرسختی فرد برای بهبود و اراده برای غلبه بر موانع سر راه آشکار می‌گردد. بعضی‌اوقات به‌صورت غیرمستقیم به شکل نوعی خیره‌سری و شهامت خودش را نشان می‌دهد. با پیشرفت فرایند تحلیل، امیدواری‌ام بیشتر و بیشتر می‌شود وقتی خودم را مقابل مبارزی می‌بینم که به مصایبش اهمیتی نمی‌دهد.

در پایان

اگر بعد از خواندن این مطلب فکر می‌کنید که روانکاوی چیزی است که ممکن است بخواهید، نیاز داشته باشید و بتوانید تحملش کنید توصیه می‌کنم به آن جدی‌تر فکر کنید. بگردید تا روانشناسی بیابید که در موسسه روانکاوی محل زندگی‌تان آموزش دیده باشد. اگر از طرف آشنایان کسی را برای مراجعه به شما معرفی نکرده‌اند وب‌سایت FindAnAnalyst.org منبع آنلاین خیلی خوبی است. وقتی یک روانکاو مناسب پیدا کردید تماس بگیرید و یک جلسهٔ مشاورهٔ اولیه بگذارید. اجازه بدهید روانکاو به شناختی از شما برسد و بگوید که به نظرش این رویکرد برای شما مناسب است یا نه. اگر به نظرش مناسب نباشد شما را به کسی با رویکرد درمانی دیگر ارجاع می‌دهد که ممکن است برایتان مناسب‌تر باشد. اگر به نظرش مناسب بود توصیه می‌کنم یک نفس عمیق بکشید و امتحانش کنید

به علاقمندی های خود اضافه کنید!(۰)
منبع
psychologytoday
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن