پزشکیسلامت باش

کم‌ شنوایی را چطور درمان کنیم؟

کم شنوایی یک مشکل دردناک است. البته پیشرفت‌های موجود در حوزه درمان و فناوری به بسیاری از درمان‌های جدید در زمینه کم‌شنوایی اجازه فعالیت داده است. با وجود درمان‌های بسیاری که می‌توان از میان آن‌ها انتخاب کرد، چگونه می‌توانید تشخیص دهید که کدامشان برای شما بهتر است؟ بخشی از انتخاب روش درمانی به نوع کم شنوایی شما بستگی دارد.

انواع کم شنوایی

  • انتقالی: این نوع زمانی رخ می‌دهد که گوش بیرونی یا میانی نتوانند به گوش درونی صدارسانی کنند.
  • حسی‌عصبی: این زمانی شروع می‌شود که گوش درونی، عصب شنوایی یا مغز دیگر نتواند به‌ طور عادی امواج صدا را شناسایی کند.
  • ترکیبی: این نوع ترکیبی از دو نوع انتقالی و حسی‌عصبی است.

اهمیتی ندارد که چه نوعی باشد، درمان‌ها می‌توانند به شما کمک کنند.

الف) سمعک‌های شنوایی برداشتنی

سمعک صداها را بلندتر کرده و دریافت آن‌ها را برای گوش درونی آسان‌تر می‌کنند. آن‌ها معمولاً آنالوگ یا دیجیتال هستند.

۱٫ سمعک‌های شنوایی آنالوگ

این‌ها صدا را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کند، سپس آن‌ها را بلندتر می‌کند. آن‌ها مانند یک میکرفون درون یک تقویت‌ کننده وصل می‌شوند. شما می‌توانید آن‌ها را برای محیط‌های متفاوت برنامه‌ریزی کنید، مانند یک اتاق کوچک یا یک رستوران شلوغ.

۲٫ سمعک‌های شنوایی دیجیتالی

این‌ نوع صدا را به درون خود و به کُدی از اعداد بدل کرده، سپس آن‌ها را به صدا تبدیل می‌کنند. شما می‌توانید تنها فرکانس‌هایی را تشدید کنید که در آن کم‌ شنوایی دارید. به‌ طور کلی، دستگاه‌های دیجیتالی نسبت به نوع آنالوگ انعطاف‌پذیری بیشتری خواهند داشت. اما آن‌ها هزینه بیشتری دارند. هر دو نوع، مدل‌های متفاوتی خواهند داشت که موارد زیر را شامل می‌شوند:

پشت‌گوشی

بهترین نوع سمعک برای کم‌شنوایی معمولی تا شدید است و دربرگیرنده یک قاب پلاستیکی است که شما آن‌را پشت گوش قرار می‌دهید. صدا از طریق قسمت گوی‌ شکل که در گوش بیرونی خود قرار می‌دهد، منتقل می‌شود. آن‌ها تا حدودی بزرگ و نیز قدرتمند هستند.

فیتینگ گوش باز

شما از این سمعک‌ها در پشت گوش‌های‌تان استفاده می‌کنید. آن‌ها صدا را از طریق یک لوله باریک وارد مجرای گوش شما می‌کنند. برخلاف سمعک‌های پشت‌گوشی، سمعک‌های فیتینگ گوش باز به مجرا اجازه می‌دهد تا باز بمانند.

درون‌گوشی

این مدل‌ها به کم‌ شنوایی خفیف تا شدید کمک می‌کنند. قطعات آن‌ها آن‌قدر کوچک هستند که به‌ طور کامل گوش بیرونی شما را تحت پوشش قرار می‌دهند. مانند برخی سمعک‌های پشت‌گوشی، موارد داخل گوشی یک مارپیچ مغناطیسی کوچک به نام مارپیچ مخابره‌ای دارند. آن‌ها صحبت کردن پشت تلفن را آسان‌تر می‌کنند. همچنین می‌توانند سیگنال‌هایی را از سیستم‌هایی به نام حلقه‌های صوتی القایی در جاهایی مانند کلیساها، مدارس، فرودگاه‌ها و تماشاخانه‌ها برداشت کنند. این سمعک‌های شنوایی راهکار خوبی برای کودکان نیستند، چون گوش بیرونی‌شان در حال رشد است.

این مطلب را نیز بخوانید: انواع کم‌ شنوایی و راه‌های درمان آن

درون‌مجرایی

این نوع برای کم‌ شنوایی‌‌های خفیف تا نسبتاً شدید بهترین مدل هستند. آن‌ها به‌ اندازه کافی کوچک هستند تا درون مجرای گوش قرار ‌گیرند. این مسئله آن‌ها را نسبت به دیگر سمعک‌های شنوایی کمتر نمایان می‌کند. اما اندازه‌شان برخی افراد را در تنظیم کردن و برداشتن‌شان با مشکل مواجه می‌سازد. آن‌ها قدرت کمتری نسبت به موارد بزرگ‌تر دارند، و معمولاً نمی‌توانند یک مارپیچ مخابره‌ای داشته باشند.

ب) دستگاه‌های شنوایی ایمپلنت به کمک جراحی

پزشکان می‌توانند برخی فناوری‌های شنوایی را درون گوش قرار داده تا ارتعاشات صدایی بیشتری وارد گوش درونی‌ شود. این انتخاب‌ها موارد زیر را شامل می‌شود:

۱٫ ایمپلنت‌های گوش میانی

یک جراح یک دستگاه کوچک را به یکی از استخوان‌های گوش میانی متصل می‌کند تا بتواند مستقیماً آن‌ها را حرکت دهد تا موجب ارسال ارتعاشات صوتی به گوش درونی ‌شود. ایمپلنت‌ها به افراد با کم‌شنوایی حسی عصبی کمک می‌کنند.

این ایمپلنت‌ها یکی از جدیدترین پیشرفت‌های فناورانه هستند، بنابراین صحبت کردن با یک متخصص که تجربه انجام این کار را دارد، ضروری به نظر می‌رسد. چون آن‌ها درون گوش داخلی‌ قرار می‌گیرند و کاملاً پنهان هستند. آن‌ها می‌توانند در زمان شنا کردن یا حمام کردن داخل گوش باقی بمانند و این مسئله به نوع ایمپلنتی که درون گوش فرد گذاشته شده، بستگی دارد.

۲٫ سمعک‌های شنوایی استخوانی

این موارد داخل استخوان پشت گوش قرار می‌گیرند، که صدا را می‌بایست از طریق جمجمه وارد گوش داخلی کنند. این دستگاه‌ها معمولاً برای افراد دارای شرایط زیر توصیه می‌شود:

  • کم‌شنوایی در یک گوش
  • مشکلات همراه با شکل مجاری گوش آن‌ها
  • کم‌شنوایی انتقالی یا آمیخته با عفونت‌های گوش در بلندمدت

۳٫ ایمپلنت‌های کاشت حلزونی

درصورتی‌که گوش درونی دارای آسیب شدید باشد، حتی قدرتمندترین سمعک شنوایی نمی‌تواند شنوایی را بازسازی کند. در این صورت، پزشک ممکن است یک ایمپلنت کاشت حلزونی توصیه کند. این‌ها بخش‌های آسیب‌دیده را کنار گذاشته و مستقیماً سیگنال‌هایی را به عصب شنوایی می‌رسانند که صدای دریافتی را تقویت می‌کند. یک ایمپلنت کاشت حلزونی میکروفونی دارد که پشت گوش رفته و یک انتقال‌دهنده زیر پوست قرار می‌گیرد. اطلاعات صوتی به سمت الکترودها رفته که یک پزشک آن‌را از طریق جراحی درون گوش درونی قرار می‌گیرد.

این ایمپلنت‌ها می‌توانند به بزرگ‌سالانی که ناشنوا هستند یا شدیداً به لحاظ شنوایی مشکل‌ دارند، کمک کند. آن‌ها می‌توانند به کودکان دارای کم‌شنوایی بنیادی نیز کمک کنند تا مهارت‌های گفتاری و زبانی بهتری داشته باشند. اما اغلب تفسیر سیگنال‌هایی که آن‌ها به مغز می‌رسانند، به زمان و تمرین نیاز خواهد داشت.

منبع
webmd
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن