ارتباط خانوادگیپیشرفت کن

اختلال دو قطبی چیست؟ (با تاکید بر بروز آن در افراد مسن)

 اختلال دوقطبی یک بیماری روانی است که با تغییرات شدید خلق و خوی ظاهر می‌شود. این نوسانات خلقی از شیدایی، تحریک شدید، تا افسردگی هست. اختلال دو قطبی اغلب در نوجوانان و اوایل دهه ۲۰ دیده می‌شود، اما در حال حاضر توجه بیشتری به کسانی که بعداً در زندگی به این اختلال مبتلا تشخیص داده می‌شوند، افزایش یافته است.بزرگ‌سالان سالمند که اختلال دوقطبی آن‌ها دیر تشخیص داده می‌شود، ممکن است در طول زندگی خود اشتباه تشخیص داده شوند یا ممکن است فقط علائم اولیه اختلال دوقطبی را داشته باشند. تلاش مداوم برای درک اختلال دوقطبی در زندگی بعد و درک نحوه درمان آن وجود دارد.

تعریف اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی روی حالت روانی و ذهنی شما تأثیر می‌گذارد. این می‌تواند موجب وقوع شیدایی و افسردگی شود. این دوره‌ها (اپیزودها) می‌توانند تأثیر منفی بر تمام جنبه‌های زندگی شما داشته باشند. فرد مبتلا به اختلال دوقطبی می‌تواند در حالت شادی شدید یا ناامید شدید باشد. این دوره‌ها می‌توانند توانایی شما برای عملکرد را تغییر دهند. این، به نوبه خود، می‌تواند برای حفظ روابط سالم، حفظ شغل و زندگی پایدار مشکل ساز باشد..

اهمیت تشخیص زودهنگام

اختلال دوقطبی یک حالت مادام‌العمر‌است، اما علائم را می‌توان درمان کرد. با درمان مؤثر، افراد مبتلا به اختلال دوقطبی می‌توانند زندگی کامل داشته باشند. برخی از روش‌های درمان مشترک عبارت‌اند از: دارو، رواندرمانی، آموزش، پشتیبانی خانواده

تشخیص اختلال دوقطبی در افراد مسن

ابتدا اعتقاد بر این بود که اختلال دوقطبی در طول عمر خود “از بین می‌رود”. این باور احتمالاً ناشی از شیوع تشخیص دوقطبی در نوجوانان و بزرگ‌سالان جوان بود. طبق NAMI، بیش از نیمی از موارد دو قطبی قبل از ۲۵ سالگی شروع می‌شود.

در سال‌های اخیر، تحقیقات در مورد اختلال دوقطبی دیررس (LOBD) افزایش یافته است. گزارش ۲۰۱۵ نشان می‌دهد که تقریباً ۲۵ درصد افراد مبتلا به اختلال دوقطبی حداقل ۶۰ سال دارند.اغلب تحقیقات، اختلال دوقطبی را که از ۵۰ سالگی یا بعد از آن شروع می‌شود را اختلال دوقطبی دیر رس (LOBD) تعریف می‌کنند. بین ۵ تا ۱۰ درصد از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی حداقل زمانی که اولین علائم مانیک یا هیپومانیا را نشان می‌دهند حداقل ۵۰ دارند.

درمان اختلال دوقطبی در بزرگ‌سالان مسن‌تر

گزینه‌های درمان برای اختلال دو قطبی دیر رس با رشد روزافزون تحقیق گسترش‌یافته است. در حالی که شواهد رو به رشدی وجود دارد که داروها می‌توانند LOBD را درمان کنند، مطالعه‌ای که از سال ۲۰۱۰ انجام شده است، هشدار می‌دهد که قبل از اینکه استراتژی‌های درمان روشنی وجود داشته باشد، مطالعات بیشتری لازم است. داروهای معمول برای درمان اختلال دوقطبی عبارت‌اند از: تثبیت کننده‌های خلق، ضد روان‌پریشی‌ها، ضد افسردگی‌ها، ضد افسردگی –ضد روانپریشی ف داروهای ضد اضطراب

  • فرد مبتلا به دو قطبی دیررس ممکن است یک قسمت مانیک را با علائمی مثل: سردرگمی یا بی‌نظمی، به راحتی پریشان شود، از دست دادن نیاز به خواب، تحریک پذیری داشته باشد.
  • نشانه‌هایی از یک نوع افسردگی دو قطبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد: از دست رفتن علاقه به فعالیت‌ها که قبلاً از آن لذت می‌برد، احساس خستگی بیش از حد، دشوار تمرکز یا یادآوری، تغییر عادات، تفکر یا تلاش برای خودکشی
به علاقمندی های خود اضافه کنید!(۰)
منبع
healthline
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن