پزشکیسلامت باش

آنتی‌ بیوتیک‌ هایی برای درمان عفونت لثه

عفونت لثه یا پیرادندان‌آماس، عفونتی در بافت‌های نرم و استخوان‌های محافظ دندان است و می‌تواند به فاسد شدن دندان، افزایش خطر حمله قلبی یا سکته و دیگر مشکلات جدی سلامت به انجامد. بهداشت دهانی ضعیف مهم‌ترین دلیل برای بروز این بیماری است. هدف از درمان آن پاکسازی باکتری از لثه‌ها و جلوگیری از آسیب‌رسانی بیشتر است. جدای از جراحی، اندازه کردن و مسطح کردن ریشه و آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند برای درمان چنین شرایطی تجویز شوند. در ادامه به بررسی سه مورد از مهم‌ترین آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده قرار گرفته شده برای عفونت لثه می‌پردازیم.

۱٫ داکسی‌سایکلین

داکسی‌سایکلین یک آنتی‌بیوتیک در دسته آنتی‌بیوتیک‌های تتراسایکلین است. عملکرد آن جلوگیری از رشد و گسترش باکتری است. مطابق با پژوهش موسسه ملی دندان‌پزشکی و کرانیوفیشال، داکسی‌سایکلین در قالب ژل وجود داشته و در پاکت‌های دندانی توسط دندان‌پزشک بعد از تمیز کردن پلاک دندان و ریشه دندان به کار می‌رود.

مادامی‌که ژل به کار گرفته شود، محدوده پوشش داده‌ شده توسط آن با یک بانداژ ویژه به نام بسته پریودنتال پوشیده می‌شود و آنتی‌بیوتیک از طریق ژل به مدت هفت روز در آنجا قرار می‌گیرد. بسته پریودنتال بعد از ۷ الی ۱۰ روز برداشته می‌شود. تأثیرات رایج داکسی‌سایکلین اسهال، زخم دهان و ناراحتی معده را شامل می‌شود.

۲٫ کلروهکسیدین

کلروهکسیدین یک عامل ضدمیکروبی است که در مقابل گستره بسیار زیادی از باکتری‌ها، اثر بخش واقع می‌شود. این آنتی‌بیوتیک در شستشوی دهان رایج است که جهت کنترل باکتری در زمان درمان عفونت‌های لثه‌ای به کار گرفته می‌شود. مطالعه منتشر شده در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۷ از سوی مجله انجل ارتودنتیست گزارش کرده است که ۰٫۲ درصد از کلروهکسیدین گلوکونات شستشوی دهان، مقدار سطح استرپتوکوک‌ها را به طرز قابل‌ توجهی کاهش داده است، اگرچه هیچ تأثیری بر سطوح لاکتوباسیلوس‌ها نداشته است.

کلروهکسیدین با کشتن باکتری‌های موجود در پاکت‌های دهانی و جلوگیری از تکرار عفونت لثه عمل می‌کند. از شایع‌ترین عوارض جانبی کلروهکسیدین می‌توان به افزایش رنگ کردن دهان، افزایش شکل‌گیری سنگریزه و تغییر درک چشایی اشاره کرد.

۳٫ مینوسیکلین

مینوسیکلین به گروه تتراسایکلین از آنتی‌بیوتیک‌ها تعلق دارد. این دسته با خود عوارض ضدمیکروبی را با ساکن کردن ترکیبی از پروتئین‌های جدید در سلول‌های باکتری به همراه دارد. مینوسیکلین گستره فعالیت گسترده‌ای را در اختیار دارد و در مقابل طیف زیادی از باکتری‌ها اثر بخشی داشته و به شکل پودر در دسترس قرار دارد که می‌تواند توسط دندان‌پزشک در موضع عفونت به کار گرفته شود. این ماده همچنین به‌ صورت ذرات بسیار ریز و دایره‌ای تحت عنوان میکروسفر شناخته شده است.

این میکروسفر توسط دندان‌پزشک در پاکت‌های دندانی قرار می‌گیرند و آنتی‌بیوتیک را به‌ آرامی و در طول زمان آزاد می‌کنند. عوارض جانبی رایج مینوسیکلین ناراحتی معده، اسهال و ضایعات التهابی دهانی است. مطابق با یافته‌های مقاله منتشر شده در سال ۱۹۹۸ از سالنامه داروسازی، رنگ کردن دهان از عوارض شایع مینوسیکلین است، بالأخص در بین کودکان.

به علاقمندی های خود اضافه کنید!(۰)
منبع
livestrong
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
بستن